Entre as actividades cotiás máis usuais cabe mencionar os labores relacionados co tecido e a costura, xeralmente ao cargo das mulleres, calquera que fose a súa condición social. A gran cantidade de pesas de tear atopadas nas escavacións, así como a diversidade de formas e peso, fan supoñer a existencia dunha industria artesanal de fío e tecidos. Para iso empregábase o uso de teares verticais de pesas, fabricados en madeira. As pesas (pondera), feitas en cerámica ou pedra, atábanse nos extremos dos fíos permitindo mantelos tensos, co cal se facilitaba o labor do urdido. Tamén era frecuente o uso de rodiñas (fusaiolas), pequenos discos perforados engarzados nun eixe de madeira que servían para conter as madeixas das que, debandadas, obtíñanse os fíos. Para a realización das diferentes tramas utilizaríanse lanzadeiras de madeira ou agullas dobres de bronce. Como materias primas principais empregábase a la, recomendable para as pezas ordinarias e de abrigo, e o liño, máis adecuado para a roupa interior e as vestiduras finas. Para o cosido dos vestidos recorríase a agullas de bronce ou óso, das cales existen abundantes mostras de tipos e tamaños.