Conxunto de catro alfinetes realizados en óso, de diferentes tamaños, de fustes fusiformes e cilíndricos, rematados en cabeza cilíndrica, ovalada ou bicónica, e coa punta distal fracturada na mayoría dos casos.

Os alfinetes para o cabelo (acus crinalis) , foron de uso xeral para todas as mulleres durante a antigüidade. Para a época romana os exemplos que proporcionan os textos e os monumentos son abundantes e permiten determinar exactamente os seus diversos usos: separar os cabelos, rizar, alisar, suxeitar os moños ou tamén podían usarse para perfumarse, xa que aparecen moitas veces representados á beira dos vasos de perfume. En Lugo, son numerosos os alfinetes de bronce e sobre todo de óso, de animais diversos. Foron fabricados na propia cidade, xa que atopamos elementos do proceso produtivo desta actividade, como son os desbastes (procedentes de metacarpos e metatarso de bos taurus) e os pasos previos para o talado final desta materia prima.