Fragmento de sillar paralelepípedo, decorado nunha das súas caras coa figura dun bucráneo encadrado nunha metopa. O bucráneo era unha cabeza de boi descarnada ou non, de cuxos cornos pendían grilandas de follaxe que os antigos usaron como ornamentación nos frisos dos templos e monumentos funerarios, nos altares, candelabros e outros obxectos de culto.