Conxunto formado por tellas planas (tegulae) de forma rectangular con pestanas laterais saíntes ao longo dos seus lados maiores, e tella curva (imbrice) que se axusta ás pestanas de dúas tégulas contiguas.

As vivendas romanas, así como as edificacións públicas, posuían unha estrutura de madeira que estaba dotada dun tellado que a impermeabilizaba, construído habitualmente con tellas de cerámica: planas (tegulae) e curvas (imbrices). As tégulas tamén podían ser empregadas en outras funcións diferentes como pavimentos, canalizacións ou impermeabilización de paredes.