A epigrafía móstranos que o latín era a mellor forma de comunicación entre o poder e a poboación, e por iso constituía o primeiro paso para a romanización dos pobos conquistados. O numeroso acervo epigráfico procúranos información de primeira man acerca dos principais aspectos de índole relixiosa, administrativa, social e ata económica. A escrita permite perpetuar na pedra, no barro ou no metal, votos e dedicacións as divindades, a lembranza dos defuntos, a homenaxe a unha personalidade, as distancias miliarias, o nome propio ou do patrón, anagramas, etc. Pero tamén un fragmento de cerámica, servía no momento oportuno, para a aprendizaxe dá escrita, para transmitir mensaxes de agradecemento ou maldición, para eternizar un pensamento, para facer contas ou apostas.