Os pavimentos de mosaico (opus tessellatum) pavimentaban os chans das casas nobres. Estaban realizados mediante pequenos cadradiños de pedra (tessela) de tamaño e colorido diverso, que convenientemente combinados dan lugar a composicións pictóricas máis ou menos logradas. Sobre un leito de argamasa fina, colocábanse as teselas de acordo cun patrón ou debuxo previamente establecido, segundo os gustos do destinatario. Por veces, a parte central figurada ou emblema realizábase aparte, insertando posteriormente o panel no conxunto do pavimento. Os motivos ou escenas que conforman o emblema central, están realizados con teselas máis pequenas, de escasos milímetros, cuxa técnica se denomina opus vermiculatum.

En Lugo conservamos algúns dos exemplos máis senlleiros da musivaria romana en Galicia. Destaca, por ser un dos máis completos, o mosaico achado na rúa Armanyá, que representa o coñecido mito de Dédalo e Pasífae. Outro dos exemplos senlleiros de musivaria en Lugo, é o descuberto na rúa Doutor Castro, parte do cal se pode contemplar in situ. Este pavimento musivo cabe relacionalo co famoso mosaico de Batitales descuberto en 1842.